---#@@@...//فریاد@عشق@فوژان!//...@@@#---

---#@@@...//فریاد@عشق@فوژان!//...@@@#---
من گنه کار ترین حادثه ی این خاکم...

درباره من

سلام!
زهرا فرحمند(باران) هستم. از خطه ی سرسبز گیلان، شهرستان آستانه اشرفیه. متولد30/3/1371. دانش آموز سال سوم دبیرستان مرکز فرزانگان لنگرود در رشته ریاضی فیزیک.

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ

پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین

مرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386

آرشیو موضوعی

ابیاتی تقدیم به مبوب ترین محبوب

پیوندها

قالب های رایگان
عسلک و خاله جونش
طراوت باران(يکتا)
نویسنده ی میهن پرست=داستان+شعر.....
هر کجا هستم باشم آسمان مال من است...
غزل بافان(اولين انجمن شعر مجازي شاعران جوان)
کاسپین سمپاديوم(فرزانگان لنگرود)
The Best Of The Beasts!
براي چشم خاموشت

امکانات

RSS


دخترک هنوز هم هزار بار تکه هاي قلب کوچکش به چکه هاي اشک بي امان روي گونه هاي شب وصله ميخورند! کو عدالتي که مژده داده بود دوست کو فقط دمي فقط کمي فقط طلوع کوچکي از آفتاب پاره هاي اين زمين! همين زمين که آن خدا خودش به دخترک به هرکسي که که پرت شد به اين خلا گفته بود مزرعه است؟!! چشم!چشم! من سکوت مي کنم! من فقط سکوت مي کنم! دخترک هنوز هم طاقتش تمام نيست باز مي نشيند و باز مي چکد به گونه هاي کوچکش غروب!!! باز دخترک رکوع مي کند! باز روي مهر روي جانماز گريه اش سجود مي کند!!! ولي خدا!!! با شمام! فقط کمي! فقط کمي! مرا ببين! سنگ هم يکي دو قرن بگذرد... خورد مي شود!!!
+ نوشته شده دریکشنبه ششم مرداد 1387 ساعت 6:43 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|

	«خبری نیست که نیست!!!»
«خبری نیست که نیست!!!» خبری نیست که نیست!!! گونه ی عشق تر از حادثه ی ایمان است و نگاهی که همین جا آرام زیر ایهام سیاهش مرده است کوه تنهایی گل های اقاقی از دور پشت پیراهن فریاد تر من پیداست خبری نیست که نیست پشت پس کوچه ی عشق کودکی زیر درختی است بلند و نگاهش اما زیر فواره ی ایمان الهی خیس است خبری نیست که نیست!!! خبری نیست... که نیست....! «فوژان»
+ نوشته شده درسه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387 ساعت 6:55 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|


«من هنوز زنده ام!!!» شعر های نازک سیاه رنگ از سپیدی ضمیر ماست گونه ی بشر لیز می خورند رنگ مرده ای که باز زنده می شود توپ های سرخ دست پیرمرد پاره می می شوند -باز خالصانه می تپند در سه گوش تنگ این قفس!!! کوچه ها هنوز زنده اند! آی ی ی!!! مردم شلوغی حواس های پرت!!! من هنوز زنده ام!!! آهای ی ی!!! مردم تلاطم کویر های پست!!! گوش هایتان پر است؟!! من هنوز زنده ام و خیس چکه های خشک ازدحام عشق! گوش کن بشر!!! مرا ببین! من هنوز زنده ام! من هنوز هم درون سینه ام پر از هواست! گرچه می رود هوای سینه ام فقط برای سوختن ولی تنفس عمیق در هوای عشق بازدم نمی دهد!!! گوش کن!!! گوش کن!!! من هنوز زنده ام! من... هنوز...زنده ام... «فوژان»
+ نوشته شده دریکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387 ساعت 5:35 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|

	خبر خیلی خوب!!!
سلام! چند وقتیه که شعرم نمی آد(متاسفانه)!!! الان شعری برای نوشتن ندارم! فقط چون از کار بعضی شدیدا شگفت زده ام این آپو گذاشتم! خانوما و آقایون عزیز ! باید بگم که من پست الکترونیکم رو برای این در وبلاگ گذاشتم که اگه هرکس سوال، اشکال، یا انتقادی داره برام mailبزنه!!! تا من هم خیلی دوستانه جوابشو بدم یا انتقادشو صمیمانه پذیرا باشم!!! در این میان مثل اینکه بعضی دچار اشتباه و سوء تفاهم شده اند!!! که بهتره هرچه زودتر برطرف بشه! البته این مسئله در مورد خانم ها صدق نمی کنه. من از ارتباط سالم با اونها بسیار بسیار خشنود و رضایتمندم! به خصوص اگه شاعر هم باشن! آقایون شاعر یا علاقه مند به شعر هم می تونن mailبزنن یا نظر بدن. فقط همین!!! راستی!!! خانوم ها و آقایون! دیگه وبلاگی به اسم غزلبافان وجود نداره! یعنی وجود داره! ولی قراره که دیگه هیچکس آپش نکنه!!! حالا دیگه غزلبافان یه سایته(انجمن)! دیگه لازم نیست هرکس که خواست عضوش بشه به من بگه! فقط کافیه بیاد تو سایت و ثبت نام کنه! در ضمن لازم نیست حتما شاعر باشه!!! می تونه داستان نویس یا قطعه ی ادبی نویس(!) هم باشه!!! شعر هایی (داستانها و قطعات ادبی) که اونجا گذاشته میشه مورد انتقاد و اشکال گیری قرار میگیره! این هم برای خود شاعر(نویسنده) خوبه و هم برای بقیه چون می تونه از اشکالات شعرش(داستان/قطعه ادبی) با خبر بشه و اونها رو اصلاح کنه. پس آقایون و خانوم های شاعر(نویسنده) بشتابید!!! سایت انجمن غزلبافان
+ نوشته شده دریکشنبه چهارم فروردین 1387 ساعت 4:37 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|


سلام! قبل هرچیز بگم که در طی تصمیم جدیدی که گرفتم از این به بعد به جای نوشتن اسم مستعارم یعنی فوژان در پایین هر شعر از آرم فوژان استفاده می کنم! راستی! عید همتونم مبارک «بیچاره بیت ها که می میرند!» چاپلوسی های گیسو اندود بر حصار خانه ات می رقصند و تو تکه پاره های نبودیت را ورق می زنی! فریاد های که صادقانه خاموش می شوند! و دروغ هایی که دروغ نمی گویند!!! راست راست راست راست تر از چپ های خنده دار شب رفتنت! و تو ناگهان رستم می شوی: یک تنه با شعر هایم می جنگی حتی «واژه های معاف» هم جرئت ندارند بگویند: کف پایمان پر است!!! بیچاره بیت ها که می میرند! رستن از نگاه های بی شرمانه ی رادیوم حال و هوایفرار از تیر های تو را دارد! بیچاره بیت ها که می میرند!!! ******** حیف نبود؟!! آن روز که گربه های پشمالو روی حصار خانه مان راه می رفتند تو در گوششان گفتی: سنگ های خانه ی همسایه وزن شعر هایشان شما را دوست دارند؟!! بیچاره بیت ها که می میرند!!! بیچاره من که شبیه گیسوال غزل کوتاه می شوم...!!!
+ نوشته شده درسه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 ساعت 5:37 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|

	سکته
می تپد از انسداد حرف هایشان ، هیس!!! پسر جان..! بسار کس- فلان- ******** - دختر همسایه با تو جور نیست می دانی! - دختر دوم حاج میرزا ... نشان...- سکته! !! ****** - هیس!!! پسر! مرد باش! لحظه ای فقط! ساکت! هیچ نگو! نا خلف! و خورد ناگهان !!! ****** مرگ پدر را به دور ها سپرد و بعد از آن خیس شد از قال و قیل بی صدایشان**
+ نوشته شده دردوشنبه بیست و هفتم اسفند 1386 ساعت 7:22 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|

	گریه ی سیگار
این شعر درباره ی یکی از دوستانه(معلمان) که متاسفانه با وجود دانش و کمالات بسیار بسیار فراوان سیگار می کشن! مخاطب من فقط اون آقا نیست! البته! مخاطب من فقط کسی که سیگار می کشه نیست! آقا! خانوم! اشتباه نفرمایین لطفا! مخاطب من همه کسایی هستن که به هر نحوی به خودشون آسیب می رسونن! حتی شما که پفک می خوری! حتی شما که وقتی خسته می شی انگشتاتو میشکنی با اینکه می دونی آرتروز زود رس میاره!!! پس این شعرو خوب بخون و بهش فکر کن! منتظر نظر گرمتم هستم آقا یا خانوم مخاطب! حتی با شما! حتی با شما!!! گریه ی سیگار می کشد مرگ نفس! می روم تا سر ابهام سکوت مرگ مرغی است که کفتار زمان می خوردش تا کجا درد، هلاکت؟! ...اشک! می کند گریه ی سیگار گلویم... می کشد مرگ نفس! سنگ- پرواز کبوتر! -مرگ –کاغذ! -مرگ- قیچی! می کشد مرگ نفس! می کشد مرگ نفس...! «فوژان»
+ نوشته شده درچهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386 ساعت 5:31 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|


سلام! امروز متاسفانه شعری نگفتم! فقط اومدم بگم هر شاعری! چه کوچک چه بزرگ! چه کهنه کار و چه تازه کار! چه مرد چه زن! چه دختر و چه پسر اگه دوست داره عضو وبلاگ غزلبافان(انجمن مجازی شعر) بشه فقط کافیه در قسمت نظرات اسم کامل و شهرشو برام بنویسه! منتظرم! (یا دوست)
+ نوشته شده درچهارشنبه پانزدهم اسفند 1386 ساعت 12:39 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|

	زلف های عطش
«زلف های عطش» هر روز با قدمت زمزمه ی عاشقانه می خوانی! از شعر های حقیقی ام شبانه ترانه می خوانی بد نیست می گذرد می رومُ خیس می شوم! باران! بد نیست چون تو کمی زمزمه ی عارفانه می خوانی! این عشق های بلوری و تو و من همیشگی هستیم هر روز کار تو این : دغدغه ی این زمانه می خوانی! صد بار می زندم با همهمه ی عاشقانه ات فوژان! بر زلف های مجعد عطشم تو شانه می خوانی! «فوژان»
+ نوشته شده دردوشنبه سیزدهم اسفند 1386 ساعت 7:16 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|

	شعر خدا
سلام! امروز دفتر شعرمو تو اتاق کامپیوتر مدرسمون جا گذاشتم و حالا کلی افسردم! ولی با این حال یه شعر کوچیکی هم گفتم. التبه این شعرو قبل از اینکه از اوضاع نابسامانم خبردار بشم گفتم! امید وارم خوشتون بیاد! و با نظرات گرمتون شادم کنین! یا دوست! «شعر خدا» روزی شد و روزگار من شعری گفت! یک بود یکی نبودنم شعری گفت! یک روز خدا نشست بر عرش غزل در گوش زمان مردنم شعری گفت! آهنگ وزین شعر از خواب پرید فریاد زد ازقعر تنم شعری گفت! از شعر خدا اشک به قلب تو تپید از شرم خدا تر شد و هم شعری گفت! کی گفت خدا قرار مردن اینست؟!! آن روز برای بودنم شعری گفت! «فوژان»
+ نوشته شده دریکشنبه دوازدهم اسفند 1386 ساعت 6:5 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|

	اگر باران...
«اگر باران...» و مادر قصه می گوید، اگر باران بند آید! و نام قصه اش این است اگر باران بند آید! وخون آشام تنهایی چه تابوتی برایم شد! عجب شعری شود امشب! اگر باران بند آید چه می دانم؟!! چه می گویی؟! مگر «او» را نمی بینی؟!! که هرشب می سراید غم، اگر باران بند آید! به قول مرد دریایی:« مگر این شاعرک مرده؟!!!» که می خواهد شود فوژان، اگر باران بند آید و این امواج بی خوابی و این فریاد نقرابی نمی تازند فوژان جان! اگر باران بند آید! هنوز از پشت بیداری صدایی گرم می آید گمانم مادرم خواب است اگر باران بند آید...! «فوژان»
+ نوشته شده درشنبه یازدهم اسفند 1386 ساعت 6:22 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|


«نامه» و من اما نگهی کوته از آواز خدایم! که تنم چکه ی خونی است ز رگ های زمان! نامه ای هستم از آن قشر عظیم که همه پاره شدند و به هلاکت رفتند. پس چرا نامه ی تو پاره نشد؟!! راست می گویی و اشکال همان فوژان است! بدنت پاک چروکیده از این نجواهاست! می رسد چک چک نقرابی عشق! می شوم خیس و بعد از همان لحظه ی کوتاه... ***** می رسد چک چک نقرابی عشق...! «فوژان»**
+ نوشته شده درجمعه دهم اسفند 1386 ساعت 6:0 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|

	من گنه کار ترین حادثه ی این خاکم...
گنه کار من گنه کار ترین حادثه ی این خاکم! و از اینجا به سکوت می دهد دست من و «او» دستی! چند روزی است که عاشق شده ام! و خودت می دانی گونه هایم تر از احساس تو است! و خدا می گوید: هیچکس تر تر از احساس شقایق ها نیست! می کند باد گله از چکاوک که چرا از گنه کاری سیمرغ نخوانده است آواز! چه گناهی است سکوت!!! چه کبیر است کناه مرغک!!! و کساد است هنوز کار و بار این باد من گنه کار ترین حادثه ی این خاکم! و از اینجا به سکوت می دهد دست من و «او» دستی... «فوژان»
+ نوشته شده درپنجشنبه نهم اسفند 1386 ساعت 5:23 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|


سلام! امروز کلاس شعر بودم! شک داشتم شعرم اشکال وزنی داشته باشه و امروز مطمئن شدم! قبلا شعر قدیمی می گفتم و به پيشنهاد دوستان گفتن اشعار جديد را شروع کردم. و تازه اول راهم! به خاطر همين شعرم يه خورده اشکال وزني داره که بعدا درستش مي کنم! شما به بزرگي تون ببخشيد!
+ نوشته شده درچهارشنبه هشتم اسفند 1386 ساعت 6:43 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|


چشم نامه دنیای من زمان چشم های تو را داد عالم کهکشان چشم های تو را دارد از بس به چشم های تو زل زدم امشب چشمم نشان چشم های تو را دارد امشب هوار می کشد از شرم آرزو گویا هنوز گمان چشم های تو را دارد خسته است مردمک آن پیرمرد شاد انگار فغان چشم های تو را دارد گفتم شدم بیایان خشک و گونه ات جز خاک شوکران چشم های تو را دارد آواز های این نگاه «فریاد» می شوند «فریاد» حسرت آن چشم های تو را دارد عینک نزن خسیس! خاموش می شوم! فردا کران چشم های تو را دارد فوژان
+ نوشته شده درسه شنبه هفتم اسفند 1386 ساعت 6:31 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|

	تکراري
«تکراری» هزار بار به به تو گفتم، مطمئن باش! اینبار، آخرین آخرین بار است! این درد کــم نیســت،عزیــــزم! بیـــمار، بیــمار آخریــن بـــار اســت! صد بــــار نــــگو! ترشـــی نــمی خورم! نتـــرس! نخـــند! تــکراری! آخـــــــــــر چه می شــــــــوم؟! نگو دیــگر انگــار، آخـرین بار است! دکتــر کـــه نیســــتی، غـــرور پزشـــکی ات گـــــل کــرد! بیــــچاره! ایــــــن شـــــــعر سپــــید، پـــــیرهن پرســــــتار آخـــرین بار اســـت! مانـــــی دروغ رنــــــگ رنـــــــگی ارژنـــگ گفته است اما حـــیف! دروغ هـــــــای رنــــگی ات امروز، اجبـــــار آخریــــن بــــار است! صـد بــــار بـــه تو گفتم، «فوژان» خیـــس من! چه حــیف! نفهمیدی! ایــــن حــــرف ها که نــــــوشتــم، برای تو اقرار آخـرین بار اســت! «فوژان»
+ نوشته شده دریکشنبه پنجم اسفند 1386 ساعت 6:1 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|

	مشک خالي
سلام! اينم شعري که قولشو داده بودم.ناگفته نماند که توي همايش من کلمه ي مَشک را اشتباهي مُشک خواندم که واقعا معذرت مي خوام. الته اين شعر به نظر من خيلي هم خوب نيست و مرا ياد شعر وحشتناک و پر اشکال مير علمدار در ادبيات سال اول دبيرستان مي اندازد!!! «مَشک خالی» می سوزم از غم تو وایس از غم جدایی کی می توان نگفتن از عشق و از رهایی می کوبد از غم تو بر سر فرات جانم اما ندارد افسوس آب از غم جدایی «گر شام هجر و دوری هرگز سحر ندارد ماه تو در شب دل دارد چه دلربایی» خورشید داغ صحرا می تابد و غروبش گویی که دیگر اینبار سر داده بی وفایی خونین دلم برادر دارد دلم هوایت کوبیده غم به قلبم این ضربه نهایی چون می چکد ز دستم باران خون و حسرت از بوی زلف پاکت قلبم شده هوایی این سایه های تردید از نور حق جدایند ای یادگار حیدر ای آیت خدایی گر مَشک خالی من امروز مانده بی آب اما پر است اینبار از عشق کربلایی ساقی شراب ریزد بر دامن من مست «دل کندن از تو دلبر دار چه ماجرایی» «فوژان»
+ نوشته شده دریکشنبه پنجم اسفند 1386 ساعت 6:0 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|


سلام! الان که این مطلبو می نویسم، تازه از همایش شعرخوانی دانش آموزی برگشتم. جالب اینجاست که امسال شهر من یعنی آستانه اشرفیه میزبان این همایش بود و خوشبختانه به احسن اجرا شد. مجری این برنامه رقیب (و دوست دوست) ام در مسابقات استانی پارسال بود که با اجرای خوبش مجلس را گرم کرد. بقیه ماجرا رو وقتی می گم که از جوایزم عکس گرفتم و تو وبلاگ گذاشتم!!! شعری هم که اونجا خوندم دفعه ی بعد می نویسم. فعلا خداحافظ تا طلوعی دیگر!!!
+ نوشته شده دریکشنبه بیست و یکم بهمن 1386 ساعت 1:5 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|

	فجر گل
با سلام به همه شما دوستان و شاعران عزيز و گرامي. قبل از هر چيز فرا رسيدن دهه فجر رو به همه شما عاشقان تبريک عرض مي کنم. شعر پايين يکي از شعراي جديدمه که اميدوارم خوشتون بياد... «فجر گل» چون دیو می رود شعف و شور حال ماست بدرود عاشقان که زمستان محال ماست امروز رفته دیو چه خوش باد فجر گل بشکست شیشه اش که سپیدی بال ماست «نیکو است حال ما که نکو باد حال گل» شیرین گشته تلخ که شیرین مال ماست پرواز!کفتران که شهیدان ملتید معراج باید است و عاشقی بال ماست پیدا است در افق که به ما مهر می رسد این نور در افق سحر لا یزال ماست فوژان
+ نوشته شده درشنبه بیستم بهمن 1386 ساعت 6:56 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|

	کلیپ
سلام!دیروز پریروز یه کلیپ خیلی جالب فلش دیدم که خیلی تکونم داد. تصمیم گرفتم اونو برای شما هم بذارم تا ببینین.لذت ببرید! از اینجا دانلود کنید.
+ نوشته شده درسه شنبه نهم بهمن 1386 ساعت 10:9 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|

	سکوت پهن
سکوت پهن چرا ای خواب می گردی و می دزدی سکوت پهن جــانان را به دورم ،خواب! می چرخی و سنگین می کنی فریاد چشمان را شــبـــی را تـا شبـــی انــدوه و آه و آه همــراه رفیــقــم اشــک و ایــــن خــاک اســـت در عمـــق من و من گـل می کنــم آن را و تو در این ســـکوت پهن بی اخــتر کجا دنـــبال او رفــتـــی بــبـیـــن! ایــن دشــت عشــاق اســت و تو گـــم کردی آنـــان را بدان ای مستــــی مواج من غرقــم به بـی پایـــاب حیــــرانــی ولـــی افســـوس! این آه اســـت قایق می شــود عشاق حیران را بدین سان می روی در کوچه ی تزویر و من هیهات می گویم و این شـعری است تـکراری که می سابد دل فوژان بی جان را فوژان
+ نوشته شده درسه شنبه نهم بهمن 1386 ساعت 9:50 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|

	یاد تو
سلام! امروز یه شعر گفتم ازتون می خوام برام اشکال گیریش کنین اگه میشه! آخه وسط فیزیک خوندنم یهو اومد! دست گل هرکی که این کارو می کنه درد نکنه! «یاد تو» امروز در هوای دلم یاد، یاد تو بـود صدبار شکر شکر بار رویداد تو بـود دست در چنگ باد و فکر گیسوان ترت اینبار چنانم که غرق گردبـاد تو بـود سـرای سـرد غمت گرم خانه دل بـود صدای ساکت تـو سور شـاد تو بـود و اذن خیس عشق پـرده را بگسسـت بـه جای زخـم دل امـا زماد تو بـود اگر میان رهت رودخـانه ای دیـدی بـگو بـه رود آب اشک زاد تو بـود!
+ نوشته شده درسه شنبه بیست و پنجم دی 1386 ساعت 2:52 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|

	صدای پای آب
صدای پای آب باران، علف های پژمرده پلک هایم را آبیاری می کند. من، به زیر باران رفته ام اما، حرف های غبار آلود تنهایی ام، پاک نمی شوند! عمری است سوار بر قایقی، در تلاطم امواج هیچستانم، ولی، هرگ،ز پاهایم در نرمی ماسه های سواحل عشق فرو نرفته اند! کسی در دوردست ها فریاد می زند. من به خشکی نزدیکم! من ، به گمنامی نمناک علف، نزدیکم... فوژان
+ نوشته شده دریکشنبه یازدهم آذر 1386 ساعت 10:9 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|


به کدام سو کنم رو که تو در نباشي ز کدام راز گويم که تو با خبر نباشي ز کدام درد نالم که غم تو کشت ما را به کدام عشق گويم که تو سيمبر نياشي زکدام باده نوشم که غمي ز دل بشويد به پياله اي که بينم که تو جلوه گر نباشي شده عقده اي برايم که به هر کجا در آيم به نجات دردمندانکه تو راهبر نباشي به رهت فتاد شهدي، به اميد دادخواهي به خدا روا نباشدکه تو دادگر نباشي
+ نوشته شده دریکشنبه ششم آبان 1386 ساعت 5:51 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|



+ نوشته شده دریکشنبه هشتم مهر 1386 ساعت 3:58 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|


به نام ایزد هستی بخش «سپاس و آفرین ایزد جهان آفرین را است.» آفریننده قوس قزح الوان و هزار رنگ کائنات،که شمس و قمر و انجم همه از آن اوست و بس. که زمامن را گرد آفرید و سیارات و چرخ فلک و مدارات و هیئت سماوات را... زهرا فرحمند (فوژان) سلام! راستشو بخواین از دستتون خیلی خیلی ناراحتم. از دست شمایی که می آین و نظر نمی دین. البته می دونم! حتما نوشته های من ارزش چند بار فشار دادن کلید های صفحه کلید رو نداره. البته از همه ی کسایی که خیلی زحمت کشیدن نظر دادن و بازم به وبلاگ سر زدن از صمیم قلب تشکر می کنم. بازم منتظر حضور گرمشون هستم. بابا مگه شعرای من بی اشکاله؟!! پس اگه اشکال می بینین بگین! شعرامو به باد انتقاد بگیرین! به قول یکی از وبلاگا: ترک درویش مکن گر نبود سیم و زرش راستی چند وقتیه که من و چند تا از بچه های دیگه ی روبوکاپ یه وبلاگ زدیم. آخه ممکن بود دیگه همدیگه رو نبینیم. دلمون تنگ می شد. اگه دوست داشتین قدم رو چشمای ما بذارین تشریف بیارین، خوشحال می شیم. ورود به وبلاگ
+ نوشته شده درپنجشنبه بیست و نهم شهریور 1386 ساعت 10:49 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|


نویسنده: گمنام جمعه 19 مرداد1386 ساعت: 17:46 آسمان دیگر آبی و پاک نیست ! بوی کثیف نفرت تمام عالم را پر کرده بوی حسرت تمام وجود آدم ها را پر کرده گناه تمام آسمان را به سیاهی کشانده دیگر باران هم پاک نیست دیگر هیچ کس را از هیچ باک نیست دیگر خورشید هم بی باک نیست دیگر ماه هم پاک نیست و شب همچون ستاره بیکار نیست دریا هم دیگر با ماه نیست آه ، دیگر همچون فریاد نیست و انسان دیگر همچون کودک پاک نیست البته آقا یا خانم گمنام(!) شعر شما در زمینه وزن و قافیه کمی اشکال دارد که امید وارم آن اشکالات را هرجه زودتر برطرف کنی و شعر باز نگری شده خود را برای من بنویسی. از شعر زیبایت بسیار بسیار ممنونم! باز هم از این کارها بکن! فوژان
+ نوشته شده درشنبه دهم شهریور 1386 ساعت 7:44 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|


ليل و ليالي المتاع باده به اين لسان رسد نور و ضياي ديده ام حال به ديدگان رسد زاده زمان ز عشق من زهر عذاب خون دل ز آنكه ز آرزوي يار عشق بدين جهان رسد سوته دلان كوي يار چنگ به آسمان زنيد كز طرف سپهر دل اشك به ارمغان رسد ديده ي كهرباييش كوثر جنه دل است ساقر عرش و عرشيان حال به كوي جان رسد سينه ي چاك عاشقي شهد شهود عالم است داد و فغان-ف‍‍ژان كنيد تا كه به آسمان رسد. زهرا فرحمند(فوژان)
+ نوشته شده درجمعه نوزدهم مرداد 1386 ساعت 5:18 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|


عمری به سر دویدم در جستجوی یار جز دسترس به وصل وی ام آرزو نبود دادم در این هوس دل دیوانه را به باد این جستجو نبود هر سو شتافتم پی آن یار ناشناس گاهی ز شوق خنده زدم گه گریستم بی آنکه خود بدانم از این گونه بی قرار مشتاق کیستم رویی شکفت چون گل رویا و دیده گفت این است آن پری که ز من می نهفت رو خوش یافتم که خوشتر از این چهره ای نیافت در خواب آرزو.هر سو مرا کشید پی خویش، در به در این خودپسند دیده ی زیبا پرست من شد رهنمای این دل مشتاق بی قرار بگرفت دست من. وآن آرزوی گمشده بی نام و بی نشان در دور گاه دیده ی من جلوه می نمود در وادی خیال، مرا مست می دواند وز خویش می ربود. از دور می فریفت دل تشنه ی مرا چون بحر، موج می زد و لرزان چو آب بود وانگه که پیش رفتم با شور و التهاب دیدم سراب بود. بیچاره من که از پس این جستجو هنوز مینالد از من ای دل شیدا که یار کو؟ کو آنکه جاودانه مرا می دهد فریب بنما کجاست او؟ سایه
+ نوشته شده درپنجشنبه بیست و یکم تیر 1386 ساعت 11:1 بعد از ظهر توسط زهرا فرحمند \|



+ نوشته شده درشنبه دوم تیر 1386 ساعت 11:8 قبل از ظهر توسط زهرا فرحمند \|